Archives for posts with tag: KAS

U procesu pristupanja Evropskoj uniji, koja je apsorbovala bivše socijalističke države, postoji „trik poglavlje“ koje se otvara, i odmah zatvara, kao puka formalnost. To je poglavlje 26 koje se tiče „Kulture i obrazovanja“, gde je dato obrazloženje zašto je ovo poglavlje samo formalnost:

“oblast kulture i obrazovanja ne podrazumeva zajedničke kriterijume za usklađivanje sa EU, a samim tim ni merila za zatvaranje.”

Ako kulturu ostavimo po strani, na prvi pogled bilo bi neobično što ne postoji merilo Evropske unije za usaglašavanje ili zahtev za određenim obrazovnim vrednostima ili standardom. Razlog postojanja ovog neobičnog izostanka nesumnjivo bi iznenadio (ili izazvao poricanje) kod onih koji se najviše bave obrazovanjem, češće bi iznenadio prosvetne radnike u manjoj zajednici, a izazvao poricanje kod akademika na nacionalnom političkom nivou. Kratko objašnjenje ovog neobičnog izostanka je, ako bi postojao standard Evropske unije sa kancelarijom i vezom sa onim političkim nameštenjima kojima je dodeljen zadatak obrazovnih vrednostih unutar različitih vlada nacionalnih država, ovo bi pružilo opipljiv cilj, koji je nepoželjan za plan zapadnoevropskih obaveštajnih agencija u nastojanju Evropske unije da te države prilagodi određenoj perspektivi; uz napomenu da su društvene perspektive značajan deo valute nekoliko profesionalnih propagandista obaveštajnih agencija.

Ova kratka obaveštajna procena detaljno opisuje nevidljivo (većini običnih građana) potkopavanje obrazovanja u evropskim, bivšim socijalističkim državama, od strane spoljnih špijunskih agencija, prvenstveno Nemaca, u njihovom naporu da povrate imidž i steknu uticaj.

Civilno društvo „nevladinih organizacija“ (NVO) ima dugu istoriju kao paravan kroz koji se sprovode razni oblici špijunaže. Obično se ova vrsta špijunaže sprovodi regrutovanjem „ćelija“ u okviru organizacija, u kojima mnogi ili čak većina zaposlenih u NVO nisu upućeni, ali naslućuju da postoji tajna organizacija namerno umetnuta unutar njihove organizacije.

Ove nevladine organizacije, koje deluju izvan zapadne Evrope, tesno su isprepletene tapiserije, gde su svi aspekti oblikovanja „političke kulture“ bivših socijalističkih država pažljivo i vešto izrađeni, da bi dobili podršku javnosti u pokretanju nacionalnih država putem povratne sprege, gde „kultivisanje“ i „oblikovanje“ stranog cilja nije jedini zadatak; već je i propaganda za stanovništvo država iz kojih potiče socijalna subverzija takođe važna za cilj. Model za postizanje ovoga je istorija evangelizacije u zapadnom hrišćanstvu; donošenje „dobrih vesti“ (jevanđelja) neverniku malo se razlikuje u socijalnoj psihologiji zapadne Evrope od „reformisanja“ bivših socijalističkih država.

Primer za to može se naći u nemačkoj nevladinoj organizaciji, N-OST, medijskom koncernu za „razvoj demokratskih medija u istočnoj Evropi“ koji je povezan sa pravim konglomeratom paravana špijunskih agencija, uključujući Nacionalni fond za demokratiju CIA-e, ne samo nemačko ministarstvo spoljnih poslova, već posebno Konrad Adenauer Siftung koji zajedno sa Hrišćansko-demokratskom unijom Angele Merkel čini politički aparat koji obučava i „rehabilituje“ nacistički SS slaveći antiruske radikale koji su srušili vladu Ukrajine 2014.

U špijunaži, postoje tri osnovna sredstva za prodor i / ili korišćenje neprijateljske organizacije u svoju korist:

1) Pridobijanje zaposlenog na neki način kao što je ucena, seks, podmićivanje ili pozivanje na psihološku slabost poput rada na nečijoj savesti ili ideologiji, i ubeđivanje da postane imovina vaše organizacije (agent / izdajnik)

2) Postavljanje vlastitog službenika u organizaciju kao zaposlenog (špijuna)

3) Korišćenje psihologije i dezinformacija kako bi ubedili osoblje organizacije da radi u vašu korist i / ili počine dela protiv sopstvenih interesa (lažna zastava / prodaja)

Uobičajeno bi bilo da se svaki od ovih pristupa procenjuje pojedinačno i u različitim kombinacijama i / ili varijantama prilikom planiranja operacije. Ova procena započinje trećom metodom, budući da se odnosi na obrazovanje i nastavnike u ciljanoj državi.

Prodor (i zaklon) strategije špijunske agencije nalazi se u praksi NVO-a da ciljaju na i manipulišu studentima i osobljem univerziteta koji nisu svesni toga i daljim (krajnjim, političkim) ciljevima kroz praksu empatije putem socijalizacije i srodne obrazovne „obuke“ koja zapravo manipuliše psihologijom, da bi se „oblikovale“ simpatije ljudi putem onoga što bi se moglo nazvati „mekim kultivisanjem“ predrasuda. Špijunskim jezikom, ovo je gajenje „agenata“ (koji nemaju ni najmanju predstavu šta im se događa) pod lažnom zastavom „rasprodaja“. Poenta je u tome, kada ste oblikovali nečiju psihologiju da postane sredstvo za vašu strategiju u, na primer akademskoj zajednici, imate savršenog „mandžurijskog kandidata“, bez obzira na to da li je taj diplomirani student tokom svog obrazovanja i karijere postao profesor ili činovnik, nevladina organizacija ga je oblikovala, a da on toga nije svestan, u radno sredstvo za stranu obaveštajnu agenciju.

Kada strani interes stvori dovoljno ovih „oblikovanih“ mentaliteta u ciljanim državnim institucijama, on postaje samoreplikujući društveni organizam, koji započinje svoj život i vremenom postaje sve veći fond talenata pomoću kojeg, na primer, univerziteti preoblikuju istoriju ili postižu druge ciljeve. Do nekog trenutka u ovom procesu, ako sve ide po planu, veći deo ključnog rukovodstva u obrazovanju, na vrhu socijalne strukture ciljane institucije, postaće strano sredstvo u svrhu manipulisanja interesima ciljane države.

Najskrovitije (i najvažnije) od ovih NVO su one koje se bave obrazovanjem, primenjujući „dugu igru“, idući za studentima univerziteta, gde se inteligentnija, ali i povodljiva omladina, izlaže uticaju i legalnom obliku podmićivanja putem stipendija i obrazovnih mogućnosti u inostranstvu, gde će ove buduće „ručno birane elite“ naučiti da služe spoljašnjim interesima, a suprotstavljenim njihovim sopstvenim nacionalnim interesima. Možete videti ove programe kako se oglašavaju putem izjava o misijama koje su od nedavno dostupne preko Konrad Adenauer Siftung (KAS).

„Sarađujemo sa državnim institucijama, strankama, organizacijama građanskog društva, kao i odabranim elitama, izgrađujući usput snažne partnerske odnose. Posebno stremimo da ojačamo političku saradnju u oblasti razvoja saradnje na nacionalnom i međunarodnom nivou na temelju naših ciljeva i vrednosti.“

„Kako bismo razgovarali o važnim društvenim pitanjima i stavili ih na politički dnevni red, KAS organizuje konferencije, panel diskusije i predavanja. Pored toga, organizujemo seminare, radionice i simulacione igre kako bismo ispunili naše ciljeve u vezi sa političkim obrazovanjem, konsaltingom i obukom.“

„KAS … deluje u čvrsto povezanoj mreži institucionalnih partnera. Među njima su [parlament], predsednička administracija, kao i … strukture političkih partija, nevladine organizacije, univerziteti i istraživački centri.“

To su pažljivo izrađeni programi „lažne zastave“ u kojima se buduća inteligencija ciljane nacionalne države pažljivo prilagođava kulturnim perspektivama, o čemu vode računa inicijativne agencije ili strane tajne službe.

Na primer, Konrad Adenauer Siftung ima kancelariju u Beogradu od 2001. godine. Ova organizacija gaji akademike u Srbiji već skoro dvadeset godina; gde je štićenik KAS-a koji je 2005. godine diplomirao na univerzitetu verovatno veteran sa 15-godišnjom karijerom jedne ili druge državne institucije, političke stranke, univerzitetskog akademika ili direktora. Sve ovo su ljudi čija je psihologija i perspektiva „oblikovana“ tako da odgovara perspektivi zapadne Evrope, sa „mekom predrasudom“ nastalom pozivanjem na „sofisticiranost“ i „superiornost“ zapadnoevropskog obrazovnog modela i postojećih univerziteta, na kojima će istočnoevropska akademska omladina biti zavedena stanovištem koje je štetno za njegov ili njen nacionalni interes.

Ukratko, ovo je vešt oblik zavođenja, tipičan za psihološke operacije tajnih službi, koje se igraju sa egom putem laskanja, začinjeno prilikama, kroz, između ostalih, formalna udruženja „jednakih sa jednakima“, navodnog odnosa vaspitač sa vaspitačem. Upletena laž je jednostavna; „Ovo je dobro za čovečanstvo, dobro je za vašu naciju i dobro je za vašu karijeru.“

Iz ovog pažljivo odgajenog „fonda talenata“ narcizma, biće urađena procena pojedinaca kako bi se utvrdilo ko će najbolje odgovarati određenim „gambitima“ koji će biti načinjeni u subverziji ciljanog većeg društva. Neki će biti skloni tome da iskreno „veruju“ u svoju „misiju“, bez obzira na to što simptomi ukazuju na obrnut slučaj u stvarnosti (poricanje). Drugi bi mogli pokazati slabost karaktera što ostavlja prostor da se u budućnosti ta osoba zarobi mitom ili drugim oblikom korupcije i zadrži potencijal za ucene. Seks je isprobana i potvrđena formula, posebno beleženje susreta neotkrivenih homoseksualca, gde se prilika da se jedan od njih uvede u seks sa maloletnim partnerom smatra „vrhunskim“ razvojem „talenta“. To su ljudi kojima će biti omogućen otvoreniji pristup “moći“, bilo pozivom na diplomatska društvena dešavanja ili drugim sredstvima.

Taj „premijum talenat“ će zatim biti postavljen što je moguće bliže vrhu političkih struktura; ali ne bi nužno trebalo da bude, na primer, „ministar“ ili njegov direktni pomoćnik. Ponekad je poželjno da ove položaje moći zauzimaju manje inteligentne (i intelektualno nesigurne) političke persone, na koje se može uticati, ali su i potrošne u slučaju kada, ako željeni ishod zakaže, sposobnost odgajenog talenta da utiče na događaje ostane netaknuta i dostupna za neku buduću poziciju uticaja i rada.

U slučaju da, na primer, srpski ministar obrazovanja postane meta običnih prosvetnih radnika (nastavnika i činovnika nižeg nivoa) zbog neke naizgled nekompetentnosti, kao što je istorijski revizionizam u udžbenicima koji su dostupni za kupovinu školama, uzeti zajedno sa novim kompjuterizovanim administrativnim alatima obrazovnog sistema nabavljenih od stranih preduzeća, kao što je to Sindikat prosvetnih radnika za Moravički okrug naveo kao slučaj u Srbiji u proleće 2020. godine. Da su razlozi prosvetnih radnika za pobunu bili potkrepljeni i pobuna bi bila uspešna s otpuštenim ministrom obrazovanja, a zapravo se dogodilo to da je samo jedna zmijska glava odsečena nečemu što predstavlja Meduzu; jer pobunjeni prosvetni radnici vertikalno posmatraju horizontalnu konstrukciju. Zbog ove činjenice, velike su šanse da će svaki sledeći politički subjekt koji stupi na mesto ministra zavisiti od istih sredstava povezanih sa ministarstvom ili ubačenih u njih, što dovodi do još jedne manifestacije glave iste Gorgone.

U međuvremenu, kontraobaveštajne službe biće uglavnom usredsređene na vojna pitanja, u okolnostima kada će obrazovanje, iako možda nadgledano u smislu klasične špijunaže (špijuni), uglavnom biti ostavljeno da funkcioniše „normalno“. Većina gajenih agenata u ovom sektoru u suštini nisu upoznati sa sopstvenim ulogama, a oni koji su ucenjeni i / ili dobrovoljne izdajice, smatraće se kao manja pretnja kada analiza troškova utvrdi da bi raščišćavanje i obezbeđivanje obrazovanja bili prevelika cena; jer će optužbe i rezultujući zakonski mehanizmi, o kojima bi se histerično izveštavalo u zapadnim propagandnim mašinama, biti prikazani u svetlu „političkih progona“ koji državu izlažu međunarodnim sudskim postupcima.

U osnovi, ono što su razradile tajne službe zapadnog sveta je uglavnom legalni metod oblikovanja budućnosti država poput Srbije; putem uticaja u obrazovanju u obliku zakonskog podmićivanja kroz socijalizaciju, stipendije i druge „privilegovane“ mogućnosti, negujući perspektive u akademskoj zajednici. Ruski metod rešavanja okolnosti ove prirode nedavno je zahtevao da se strane NVO registruju kao agenti i ograniče svoje aktivnosti; čak idući toliko daleko da zabrane neke organizacije. Ali Rusija nema pretenzije da se pridruži EU, a EU ima malo efikasnih alata za prinudu u Rusiji.

Kada je u pitanju istorijski revizionizam, to će biti na tanjiru u sve širem meniju oblikovanja buduće perspektive Srba; u tom slučaju treba primetiti kako je istorijski revizionizam oslonac zapadnoevropske strukture sa kratkim primerom nikoga drugog do samog Konrada Adenauera.

„Braća Dales su bili izdajnici“ – sudija Vrhovnog suda SAD Artur Goldberg

Džon Foster Dales, državni sekretar (ministar spoljnih poslova) Dvajta Ajzenhauera, i njegov brat, direktor koji je najduže služio u CIA, Alen Dales, bili su predratni (Drugi svetski rat) poslovni partneri sa Trećim rajhom.

U godinama neposredno posle rata, obojica su imala ključnu ulogu u rehabilitaciji mnogih najopasnijih ratnih zločinaca Rajha, u partnerstvu sa vladom Konrada Adenauera. CIA, u vreme Alena Dalesa, je spasila, u velikoj meri, obaveštajni aparat Istočnog fronta Trećeg rajha i zajedno sa angažovanjem najmanje stotinu bivših oficira SS-a i Gestapoa, stvorila „Gelen organizaciju“ (nazvanu po njenom komandantu, Rajnhardu Gelenu, Hitlerovom šefu antisovjetske obaveštajne službe i najvećem ratnom zločincu), koja je potom dodeljena Konradu Adenaueru kao nemačka posleratna tajna špijunska služba ili BND (Bundesnachrichtendienst). Konrad Adenauer je i sam bio saučesnik u pomilovanju osuđenog ratnog zločinca Alfreda Krupa, koji je je primenjivao robovske uslove rada (uglavnom Rusa) pod nadzorom Gestapo-a u svojim fabrikama, koje su snabdevale nacističku ratnu mašinu. Krup je pušten iz zatvora i vraćeno mu je lično bogatstvo.

„Poglavlje kolektivne krivice za militariste, zajedno sa aktivistima i korisnicima nacionalnog socijalističkog režima, mora biti završeno jednom i za svagda. Mislim da sada treba da završimo sa ovim raskrinkavanjem nacista“ – Konrad Adenauer

Ništa od ovoga nije štampano u zapadnoevropskim istorijskim knjigama, slučaj istorijskog revizionizma koji prikriva lažnu „rehabilitaciju“ nacista.

Istovremeno, „ambasador“ Arndt Frajtag fon Loringhoven, bivši pomoćnik direktora nemačke tajne špijunske službe (BND) i donedavni šef obaveštajne službe NATO-a, sin je Hitlerovog poslednjeg službenog obaveštajnog oficira Berndta Frajtaga fon Loringhovena. Više je nego ironična simbolika konteksta koji se provukao u onlajn obrazovanju koje je sprovela srpska država, da je NATO zapravo „mirovna organizacija“.

„Nema ni najmanjeg razloga poistovetiti nacionalizam, što je želja naroda da bude ono što jeste, sa imperijalizmom, što je želja naroda da spreči druge narode da budu ono što jesu“ – Siseli Izabel Ferfild

Uprkos pronicljivom zapažanju Ferfildove (u možda najboljoj obaveštajnoj proceni ikada napisanoj o Balkanu – Crno jagnje i sivi soko) u vezi sa stvarnom prirodom nacionalizma, savršeno je predvidljivo da bi svaki pokušaj srpskih prosvetnih radnika i političara da isprave ovu okolnost ispunio imperijalističke ambicije NATO-a i EU kojom dominira Nemačka, propagandnim optužbama za „nacionalizam“, oslikavajući sve srpske rodoljube jednim kistom, jednom rečju koja je postala oružje; bez obzira na karakter pojedinaca. Drugim rečima, trubeći reč „nacionalista“ i upirući prstom, zapadnoevropska propagandna mašina će poslati poruku sopstvenim narodima „ovi Srbi se ponašaju kao pavijani koje treba postaviti na svoje mesto“, odnosno oni koji su bliski pravim nacistima, prikrivajući sopstvenu istoriju i motivacije, optužiće Srbe da se ponašaju kao nacisti.

„Dajte mi dete do njegove sedme godine i nije me briga ko će ga posle uzeti“ – Ignasio de Lojola

Ova izjava, koja navodno pripada „učitelju“, osnivaču Društva jezuita, od najveće je važnosti za kontekst ove situacije. Ako Srbija, kao što je planirano zajmom Svetske banke od pedeset miliona evra, nastavi sa obaveznim državnim obrazovanjem od navršenih tri godine sa onom vrstom spoljne „stručnosti“ zabeležene u gore navedenoj proceni, osvajanje nacionalnih država od strane zapadnog carstva biće dovršeno. Kao posledica toga, sposobnost Srbije da proizvede genija biće ugašena. U dosadašnjem obrazovnom modelu, u kom dete započinje redovnu školu uzrasta 6-7 godina, iako sigurno nije dostupno svima prema porodičnim okolnostima, postoje deca predškolskog uzrasta koja će istraživati i razvijati um na načine koji ukazuju na buduće kreativne genije koji isključuje jednoobrazno obrazovanje koje počinje sa tri godine. Dete prirodno obdareno inteligencijom, koje tokom dana čuvaju bake i deke, što može, s vremena na vreme, nekako podsećati na metod Marije Montesori, ili na drugi prirodni razvoj pametnog dečjeg uma, mapiranje uma na način koji otvara vrata budućem geniju. Ova prilika im je otrgnuta.

Konačno, završni udarac obrazovanju u Srbiji već je u zamahu; gde je školama ukinuto pravo na disciplinsku metodu, a „liberalna“ metoda dopušta neposlušnost i nepoštovanje sa ciljem ometanja nastave, časova i kvaliteta obrazovanja, ne samo da pljačka pristojne učenike, već će oterati iz srpskog obrazovnog sistema mnogo budućih bistrih i posvećenih umova ili onih strastvenih profesionalaca koji su zaista posvećeni deci. Nakon toga, jedino kvalitetno obrazovanje biće ono privatno obrazovanje koje je dostupno eliti.

Za ponovo oživljeno Nemačko carstvo potrebno je neuko srpsko građanstvo.

Konrad Adenauer: Čovek koji je rehabilitovao Naciste (Nemački federalni arhiv)
*

Serbia/Srbija

© 2021 Ronald Tomas Vest (Ronald Thomas West)

 

Bivši narednik za operativne i obaveštajne poslove specijalnih snaga, Ronald Tomas Vest penzionisani je istražitelj (živi u egzilu), čiji je rad bio fokusiran na korupciju. Ronald je živeo više od trideset godina u bliskoj saradnji sa Indijancima Blekfit (onima koji još uvek govore njihov jezik), a u međunarodnom pravu objavljen je kao laik: Pravo samoopredeljenja naroda i njegova primena na starosedelačke narode u SAD ili Miler-Vilsonova reportaža, u koautorstvu sa dr Markom D. Kolom. Ronald je bio vanredni profesor američkog ustavnog prava na Univerzitetu Johan Gutenberg, Majnc, Nemačka (na engleskom jeziku, letnji semestar 2008.). Ronaldovo formalno obrazovanje (bez diplome) je socijalna psihologija. Njegovo terapeutsko sredstvo je satira.

                                                                      Čitajte na srpskom

In the EU accession process absorbing the former socialist states of Eastern Europe, there is a ‘trick chapter’ that is opened, and immediately closed, as a mere formality. This is chapter 26 concerning “Culture and Education” wherein the rationale for this chapter as a formality only is:

“the area of culture and education entails no common EU alignment criteria and thus no closing benchmarks”

Setting culture aside, at first sight it should be a curious thing there would be no European Union benchmark for some conformity or demand of a certain educational values or standard. The raison d’être behind this curious omission should no doubt surprise (or discover denial in) those most concerned with education, more often surprise in the smaller community educator and more often denial in the academics at the national political level. The short explanation for this curious absence is, if there were a European Union standard with office and liaison to those political appointments assigned to educational values within the diverse nation-state governments, this would provide a tangible target that is undesirable to the Western European intelligence agencies agenda in the European Union’s drive to conform those states to a certain perspective; whilst noting social perspectives are a large part of the currency of the several intelligence agencies professional propagandists.

This brief intelligence assessment details the invisible (to most ordinary citizens) subversion of education in Europe’s former socialist states, by external spy agencies, primarily the Germans, in their drive to rehabilitate image & gain influence.

Civil society ‘non governmental organizations’ (NGOs) have a long history as fronts through which various forms of espionage are carried out. Typically this sort of espionage is carried out with the employ of ‘cells’ within organizations where many or even most employees of the NGO are not privy to so much as understanding there is a clandestine organization deliberately embedded within their organization.

These non-governmental organizations operating out of Western Europe are a closely interwoven tapestry where all aspects of shaping the ‘political culture’ of former socialist states are carefully crafted to receive public support in the initiating nation-states via feedback loop where ‘cultivating’ and ‘shaping’ the foreign target is not the only objective; but also propagandizing the populations of the states where the social subversion originates from is also important in relation to targeting. The model for accomplishing this is Western Christianity’s history of evangelism; bringing the ‘good news’ (gospel) to the infidel is little different in the social psychology of Western Europe to ‘reforming’ the former socialist states.

Example of this can found in the German non-governmental organization N-OST [1], a media concern for ‘development of democratic media in Eastern Europe’ that ties to a veritable conglomerate of spy agency fronts including the CIA’s own National Endowment for Democracy, not only the German Foreign Ministry, but also notably the Konrad Adenauer Siftung, Angela Merkel’s Christian Democratic Union aligned political apparatus that trains and ‘rehabilitates’ the Nazi SS celebrating anti-Russian radicals who had overthrown the government of Ukraine in 2014. [2]

In espionage, there are three basic means of penetrating and/or using a hostile organization to one’s advantage:

1) Turning an employee through some means such as blackmail, sex, bribery or appeal to a psychological weakness such as working on someone’s conscience or ideology and convince them to become your organization’s asset (agent/traitor)

2) Placing your own officer within the organization as an employee (spy)

3) Using psychology and disinformation to convince the organization’s staff to work to your advantage and/or commit acts against its own interests (false flag/sale)

Typically there would be each of these approaches assessed individually and in various combinations and/or variants when planning an operation. This assessment begins with the third method, as applies to education & educators in a targeted state.

The thrust (and insulation) of the spy agency’s agenda is found in the practice of NGO’s targeting & manipulating unsuspecting university students & staff and further (ultimate, political) targets through the practice of empathy via socialization, and related educational ‘training’ that actually is manipulating psychology to ‘shape’ people’s sympathies via what could be called a ‘soft cultivating’ of prejudice. In spy parlance, this is cultivating ‘agents’ (who do not have the faintest idea of what is happening to them) via false flag ‘sales.’ The point is, when you have shaped someone’s psychology to become a vehicle for your agenda in, for instance academia, you have the perfected ‘Manchurian Candidate’, whether a graduated student having become a professor or administrator, over the course of their education & career, unknowingly shaped by the NGO into a working asset for the foreign intelligence agency.

When the foreign interest has created enough of these ‘shaped’ mentalities within the targeted state’s institutions, it becomes a self-replicating social organism that takes on a life of its own and over time becomes a growing talent pool from which, example given is universities rewriting history or other objectives are accomplished. By some point in this process, if all goes to plan, much of the core leadership in education at the top of the targeted institution’s social structure will have become a foreign tool for purpose of manipulating the targeted state’s interests.

The most insidious (and important) of these NGOs are those concerning themselves with education, employing ‘the long game’ by going after the universities’ students, where the more intelligent, but also impressionable, youth are subjected to influence and a legal form of bribery through scholarships and educational opportunities abroad where these future ‘hand-picked elites’ will learn to serve interests exterior to, and opposed to their own, national interest. You see these programs advertised via such mission statements as have been recently available via the Konrad Adenauer Siftung (KAS.)

“We cooperate with governmental institutions, political parties, civil society organizations and handpicked elites, building strong partnerships along the way. In particular we seek to intensify political cooperation in the area of development cooperation at the national and international levels on the foundations of our objectives and values” [3]

“In order to discuss important societal issues and to put them on the political agenda the KAS organizes conferences, panel discussions and lectures. In addition, we arrange seminars, workshops and simulation games to fulfil our aims regarding political education, consulting and training”

“The KAS .. works within a tightly knit network of institutional partners. Among them are the [parliament], the Presidential administration as well as .. political party structures, NGOs, universities and think tanks” [4]

These are carefully crafted ‘false-flag’ programs wherein the future intelligentsia of the targeted nation-state are carefully conformed to the cultural perspectives desired by initiating agencies or foreign clandestine services.

For instance the Konrad Adenauer Siftung has had an office in Belgrade since 2001. By 2020, this organization has been cultivating academics in Serbia for nearly twenty years; where the KAS protege that graduated university in 2005 is possibly a 15 years career veteran of one or another state institution, political party, university academic or administrator. These are all people who’ve had their psychology and perspective ‘shaped’ to suit the Western Europe perspective with a ‘soft prejudice’ produced via appeal to the ‘sophistication’ and ‘superiority’ of the Western European educational model and targets universities where the Eastern European academic youth will be subverted to a point of view inimical to his or her national interest.

In short, this is a finessed form of seduction typical of clandestine services’ psychological operations playing on ego via flattery, spiced with opportunity, through, among other nominally ‘peer to peer’ associations, the supposed educator to educator peer relationship. The lie involved is simple; “this is good for humanity, it is good for your nation and it is good for your career.”

It is from within this carefully cultivated ‘talent pool’ of narcissism there will be assessments of individuals to determine who will best fit certain ‘gambits’ to be made in the subversion of the targeted larger society. Some will be prone to sincerely ‘believe’ in their ‘mission’ no matter symptoms indicating a converse circumstance in actuality (denial.) Others might demonstrate character weakness indicating future opportunity to entrap the person with a bribe or other form of corruption and hold the potential for blackmail. Sex is a tried and true formula, especially recording encounters of the closet homosexual where opportunity to introduce one of these to sex with an underage partner is considered a ‘premium’ development of ‘talent.’ These will be the people afforded greater access to ‘power’, whether through invitation to diplomatic social events or other means.

These ‘premium assets’ will then be positioned as closely as possible to the apex of the political structures; but should not necessarily have to be, example given, a ‘minister’ or their direct assistants. It is sometimes preferred these positions of power be occupied by less intelligent (and intellectually insecure) political persons that can be influenced but are also expendable in case where if the desired outcome fails, the cultivated asset’s ability to impact events remains intact and available for future positions of influence and work.

In case where, for instance, the Serbian education minister becomes the target of the rank and file educators (teachers and lower level administrators) for some seeming incompetence such as historical revisionism in textbooks made available for purchase for use by the schools, taken together with the education system’s newly computerized administrative tools having been outsourced to foreign business, as is alleged to be the case in Serbia in the Spring of 2020 by the Union of Educators for the district of Moravicki Okrug, were the educators reasons for rebellion substantiated and the revolt to be successful with the education minister dismissed, actually what has happened is only one snake’s head has been cut off from what amounts to a Medusa; because the rebellious educators are looking vertically at a horizontal construction. For this fact, chances are very strong that any following political appointment stepping into the ministry position will depend on the same assets associated with or embedded at the ministry, leading to another manifestation of the same gorgon’s head.

Meanwhile, counter-intelligence will be mostly focused on military matters, in circumstance where education, although perhaps monitored for matters of classic espionage (spies), will be left largely alone to function ‘normally.’ Most of the cultivated agents in this sector are essentially ignorant of their own roles, and those which are blackmailed and/or willful traitors, will be perceived as a lesser threat where a cost analysis determines cleaning up and securing education would pay too great a price; because the accusations and resultant legal mechanisms that would see hysterical coverage by the Western propaganda machine will be cast in a light of ‘political persecutions’ subjecting the state to international prosecutions.

Essentially, what the Western world’s clandestine services have sorted is, a mostly legal method of shaping the future of states like Serbia; via influence in education with form of legal bribery through socialization, scholarships and ‘privileged’ other opportunities, cultivating perspectives in academia. The Russian method of dealing with circumstance of this nature has been, recently, to require foreign NGOs to register as agents and restrict their activities; even going so far as to ban some organizations. But Russia has no pretense of joining the EU and EU has little effective tools for coercion in Russia.

Insofar as historical revisionism, this will be on the plate in ever expanding menu of shaping the future perspective of Serbians; in which case it should be noted how historical revisionism is a mainstay of the Western European structure with short example of none other than Konrad Adenauer himself.

“The Dulles brothers were traitors” -USA Supreme Court Justice Arthur Goldberg

Dwight Eisenhower’s Secretary of State (foreign minister) John Foster Dulles, and his brother, the longest ever serving Director of the CIA, Allen Dulles, were pre-world war (II) business partners with the 3rd Reich. [5]

In the immediate post war years, both were instrumental in rehabilitating many of the Reich’s worst war criminals, in partnership with the government of Konrad Adenauer. It was Allen Dulles’ CIA rescued as much as possible of the 3rd Reich’s Eastern Front intelligence apparatus and together with the hire of at least one hundred former SS and Gestapo officers, created ‘The Gehlen Organization’ (named after it’s commander, Reinhard Gehlen, Hitler’s anti-Soviet intelligence chief and a major war criminal) which was then gifted to Konrad Adenauer as Germany’s post war clandestine spy service or BND (Bundesnachrichtendienst.) [6] Konrad Adenauer himself was complicit in the pardon of convicted war criminal Alfred Krupp who had employed Gestapo supervised slave labor (mostly Russians) in his factories supplying the Nazi war machine. Krupp was released from prison and his personal fortune restored. [7]

“The chapter of collective guilt for militarists alongside activists and beneficiaries of the National Socialist regime must be ended, once and for all. I think we now need to finish with this sniffing out of Nazis” -Konrad Adenauer [8]

None of this is printed in the Western European history books, a case of historical revisionism concealing the counterfeit ‘rehabilitation’ of Nazis.

Incidental to this, ‘Ambassador’ Arndt Freytag von Loringhoven, a former German clandestine spy services (BND) assistant director & recent NATO intelligence chief [9] is the son of Hitler’s last serving staff intelligence officer, Berndt Freytag von Loringhoven, [10] a more than ironic symbology where a context has been proposed, in online education provided by the Serbian state, that NATO is actually a ‘peace organization.’ [11]

“There is not the smallest reason for confounding nationalism, which is the desire of a people to be itself, with imperialism, which is the desire of a people to prevent other peoples from being themselves” -Cicily Isabel Fairfield

Despite Fairfield’s astute observation (in perhaps the greatest intelligence assessment ever written on the Balkans – Black Lamb & Grey Falcon) concerning the actual nature of nationalism, it is perfectly predictable that any attempts by Serbia’s educators and politicians to rectify this circumstance would be met by the imperial ambitions of NATO & the German dominated EU with propagandized accusations of ‘nationalism’, painting all Serbian patriots with a single brush via a word that has been weaponized; no matter the individuals’ character. In other words, trumpeting the word ‘nationalist’ and pointing a finger, the Western European propaganda machine will send the message to its own peoples ‘these Serbs are behaving like baboons who should be put in their place’ or that is to say those close to real Nazis, concealing their own history & motivations, will accuse the Serbs of acting like Nazis.

“Give me the child until he is seven and I care not who has him thereafter” -Ignatius of Loyola

It follows, this statement alleged to have been made by the founder of the ‘educator’ Society of Jesuits, is of the utmost importance in the context of this circumstance. If Serbia, as has been planned for with a World Bank loan of fifty million euro, proceeds to make state education mandatory from the age of three years with the sort of outside ‘expertise’ noted in this assessment, the future capture of the nation-state by Western empire will have been made complete. Directly relevant to this, Serbia’s notable ability to produce genius will have been extinguished. In the educational model to now, where the child begins proper school at age 6-7 years, although certainly not available to all per family circumstance, there are those pre-school children who will explore and develop the mind in ways pointing to future creative genius that excludes uniform education beginning at age three. The naturally endowed intelligence in a child provided daycare by the grandparents might, by chance, time to time, somehow resemble the method of Maria Montessori, or other natural development of a bright child’s mind, mapping the mind in manner opening doors to a future genius. This opportunity is being stripped away.

Finally, the coup de grâce over education in Serbia is already underway; where disciplinary method has been removed from the schools’ power and the ‘liberal’ method allows disobedience & disrespect to disrupt the class, lessons, and quality of education, not only robbing the respectful students, but will drive out of the Serbian education system’s future many bright and devoted minds or those passionate professionals truly devoted to children. After, the only quality education will be those private educations available to the elites.

A resurgent German empire requires an ignorant Serbian citizenry.

References

[1] https://archive.li/QzDF0

[2] https://archive.li/cpiSF

[3] https://archive.li/uP1rZ

[4] https://archive.li/w7mdc

[5] https://archive.li/fdsJb

[6] https://archive.li/Onqda

[7] https://archive.li/4iiYP

[8] https://archive.li/zGREa

[9] https://archive.li/hT5wb

[10] https://archive.li/zBMTc

[11] https://archive.li/Vr0KI

A former Sergeant of Operations and Intelligence for Special Forces, Ronald Thomas West is a retired investigator (living in exile) whose work focus had been anti-corruption. Ronald had lived over thirty years in close association with Blackfeet Indians (those who still speak their language), and is published in international law as a layman: The Right of Self- Determination of Peoples and It’s Application to Indigenous People in The USA or The Mueller-Wilson Report, co-authored with Dr Mark D Cole. Ronald has been adjunct professor of American Constitutional Law at Johannes Gutenberg University, Mainz, Germany (for English credit, summer semester 2008.) Ronald’s formal educational background (no degree) is social psychology. His therapeutic device is satire.

Contact: penucquemspeaks@googlemail.com

%d bloggers like this: